Z kraju i ze świata

Czy są jakieś granice, przekroczenie których sprawia, że sztuka przestaje być sztuką? Oczywiście, że nie ma. Podobno właśnie na tym polega jej wielkość, że nie jest rzemiosłem, które musi trzymać się od linijki wytyczonych ram. Czy są jednak granice interpretacji klasycznej książki? O, tu już prędzej. Interpretować można na przeróżne sposoby, ale czasem radosna twórczość

Klasyk polskiej polityki, Bartłomiej Sienkiewicz, ukuł kiedyś słynne określenie, że polskie państwo istnieje tylko teoretycznie, przypominając konstrukcję z dykty. Patrząc na to, co wydarzyło się 5 września 2026 roku w polskiej przestrzeni informacyjnej, trzeba tę metaforę brutalnie zaktualizować. Dzisiejsze państwo i sprzężone z nim największe media to już nawet nie jest dykta. To rozmokły papier toaletowy i to nader wątpliwej jakości.

Niewygodne prawdy mają to do siebie, że ignorowane przez lata, w końcu uderzają ze zdwojoną siłą. Dzisiejsze głębokie przesilenie dyplomatyczne na linii Warszawa–Kijów nie jest dziełem przypadku ani nagłego zbiegu okoliczności. To logiczny, bezlitosny finał wieloletniej, naiwnej i całkowicie bezrefleksyjnej polityki polskiej klasy politycznej, która w imię doraźnej poprawności i strategicznego złudzenia zgodziła się na

Decyzja prezydenta Karola Nawrockiego o odebraniu Wołodymyrowi Zełenskiemu Orderu Orła Białego wywołała w Kijowie potężny wstrząs wtórny. Reakcja ukraińskiego aparatu państwowego – od demonstracyjnego i skoordynowanego zwracania polskich odznaczeń po dyskusyjne historyczne porównania – obnażyła jednak coś znacznie głębszego niż tylko chwilowe napięcie dyplomatyczne. Pokazała, że reakcje części ukraińskich elit można odczytywać jako próbę wywarcia

Posiedzenie Kapituły Orderu Orła Białego, które odbyło się 8 czerwca 2026 roku w letniej rezydencji prezydenta w Juracie na Półwyspie Helskim, przejdzie do historii polskiej dyplomacji jako początek wielkiej, zakulisowej batalii o podmiotowość polskiej polityki wschodniej. Choć opinia Kapituły dotycząca odebrania prezydentowi Ukrainy Wołodymyrowi Zełenskiemu najwyższego polskiego odznaczenia została przekazana prezydentowi Karolowi Nawrockiemu, jej treść

W relacjach międzynarodowych istnieją granice, których przekroczenie niszczy zaufanie bezpowrotnie, a próba oddzielenia pragmatycznej współpracy od elementarnej przyzwoitości zawsze kończy się katastrofą. Podpisanego 26 maja 2026 roku przez prezydenta Wołodymyra Zełenskiego dekretu numer 440/2026, nadającego Odrębnemu Centrum Operacji Specjalnych „Północ” Sił Operacji Specjalnych Sił Zbrojnych Ukrainy honorowe imię „Bohaterów UPA”, nie da się określić zwykłym

Czy można zostać sędzią Trybunału Konstytucyjnego, składając przysięgę do pustego fotela? Dzisiejsze wydarzenia w Warszawie to nie reforma, to seans spirytystyczny. Analizujemy, dlaczego „praworządność wyobrażona” to najbardziej niebezpieczna halucynacja obecnej władzy i co się dzieje, gdy elita prawnicza zaczyna widzieć rzeczy, których nie ma. Tekst o końcu logiki, magikach z PRL-u i sędziach, którzy zaczęli karierę od poświadczenia nieprawdy.